ยา 02 รอเธอที่นวนคร - มนต์แคน แก่นคูน 2 LYRICS

เกริ่น ลาถิ่นคนจร นวนครที่เคยเคียงใจ อดีตสาวโรงงานแฟนอ้าย
ได้งานใหม่แล้วไปลับลา ลืมใครบางคนที่ยามน้องจนเคยมีราคา
ได้งานออฟฟิศติดตราเจ้าลืมสัญญาที่หน้าโรงงาน
ได้นั่งหน้าคอมสูงค่าเจ้าลืมสัญญาที่นวนคร
1 คนมากแต่ทางเดินน้อย ขึ้นสะพานลอยก็ยังเข้าคิวรอ
คือศูนย์รวมคน ตจว. เป็นจุดนัดพ้อของคนแรมรอน
เป็นอาณาจักรของชาวโรงงาน มีชื่อเรียกขานว่านวนคร
สถานีจอดใจคนจร เป็นฉากละครตอนรักเราเริ่มต้น
2 เจอะกันบนทางเท้า วันหนึ่งตอนเช้ารอขึ้นรถโรงงาน
เศษหางตาเราแอบยิ้มให้กัน แล้วต่อจากนั้นรักก็มาเวียนวน
เป็นดอกไม้กลางดงเครื่องจักร เป็นดอกรักแต้มแรงใจคนจน
แต่เสียดายที่ยิ้มได้ บ่ ดน รักเราสองคนก็ต้องจำจากไกล
ลำ เจ้าไปได้งานกลางกรุงตึกใหญ่ เงินเดือนสองหมื่นได้โอทีพร้อมกะแฮะแสน
ฟ้าวยิ้มแป้นลาถิ่นคนจร ลานวนครและบั่นทอนฮักเฮาพร้อม
3 สาวหน้าคอม ทิ้งบ่าวหน้ามอมซ่อมเครื่อง
แมนชั่นชานเมือง บ่ รุ่งเรืองคือคอนโดกลางกรุง
นั่งภัตตาคาร ก็คงสำราญกว่าร้านตำบักหุ่ง
ข่าวว่ามีคนเดินข้างกลางกรุง คอยหิ้วถุงพาช็อปปิ้งห้างใหญ่
ลำ เลยถิ่มอ้ายคนถือถุงก๊อบแก๊บส่อย ย่างเข้าซอยแคบๆ เคียงเจ้ามื้อผ่านมา
ซ่างเถาะหล้าอ้าย บ่ ว่าหรือตำหนิ ยามโชคดีเชิญเลยสิ บ่ ขวางทางก้าว
แต่ยามเหงาหรือเขาเมินหน้า หรือว่าวาสนาดันเจ้า บ่ ถึงฝั่ง
หรือมีหยังปวดร้าว ขอวอนเจ้าให้อ่วยมา
งาน บ่ ก้าวหน้าหรือคนใหม่เขาถอน กลับนวนครคงจื่อสาย... รถเมล์ได้...เอย....