ACAPPELLA7 ฟ้า LYRICS

 
ในวันฝนพรำ กับดวงใจที่พร่ำเพ้อ
ฉันนั่งตรงริมหน้าต่าง
มองเหม่อไปยังที่แสนไกล
มองดูโลกหมุนไป
ด้วยหัวใจที่อ่อนล้า
มองดูหยาดฝนทั้งน้ำตา

เวลาจงหมุนไปช้าๆ
ให้น้ำในตาเหือดหายเสียก่อน
ให้มันรินไหล หลั่งลงเป็นสายในไม่ช้า
น้ำตาคงหยุดไหล

เหมือนฟ้ากำหนด
ให้ฉันต้องพบเจอกับความลำเค็ญ
ที่ยากเย็นต้องล้มแทบขาดใจ
เปรียบดังกำแพงกีดขวางทางเดิน
จะไปได้อย่างไร
แต่เสียงหัวใจมันบอก
ไม่ยอมจำนนต่อเธอหรอกฟ้า

ครั้งนี้เสียใจ ต้องร้องไห้อย่างปวดร้าว
บางทีชีวิตคนเราก็ต้องเศร้า
ต้องเจ็บปวดทรมาน
อาจมีวันเสียใจก็เป็นไปแค่เพียงไม่นาน
เป็นเพียงแค่วันที่ผ่านมา

เวลาจงหมุนไปช้าๆ
ให้น้ำในตาเหือดหายเสียก่อน
ให้มันรินไหล หลั่งลงเป็นสายในไม่ช้า
น้ำตาคงหยุดไหล

เหมือนฟ้ากำหนด
ให้ฉันต้องพบเจอกับความลำเค็ญ
ที่ยากเย็นต้องล้มแทบขาดใจ
เปรียบดังกำแพงกีดขวางทางเดิน
จะไปได้อย่างไร
แต่เสียงหัวใจมันบอก
ไม่ยอมจำนนต่อเธอหรอกฟ้า

เหมือนฟ้ากำหนด
ให้ฉันต้องพบเจอกับความลำเค็ญ
ที่ยากเย็นต้องล้มแทบขาดใจ
เปรียบดังกำแพงกีดขวางทางเดิน
จะไปได้อย่างไร
แต่เสียงหัวใจมันบอกมา
ไม่ยอมจำนนต่อเธอหรอกฟ้า