ไฟกับตะวัน ศักดา อินคา LYRICS

 
คืนที่เรายืนมองฟ้าด้วยกัน บอกฉัน จะจับมือกันเรื่อยไป
จะไม่คิดเกรงกลัวกับหนทางไกล
จะให้ฉันเป็นไฟส่องทางความมืดมัวอ้างว้าง
นำเธอไม่หวั่นไหว

เดินผ่านกลางคืนมาถึงกลางวัน
กลับหัน สะบัดมือเดินหนีไป
เมื่อเธอพบตะวัน ส่องแสงแรงไกล ก็เลยทิ้งดวงไฟส่องทาง
เธอไม่กลัวอ้างว้างจึงจากฉันไป

ไฟกับประกายของแสงตะวัน ฉันจึงไม่สงสัย เธอย่อมจะโยนดวงไฟ และคงไม่คิดกลับคืน

กัดฟันฝืนใจทน เหตุผลเธอมี เจ็บคราวนี้จะยอมข่มใจ มองภาพเธอเดินหายไปจากสายตา



เดินผ่านกลางคืนมาถึงกลางวัน กลับหัน สะบัดมือเดินหนีไป

เมื่อเธอพบตะวัน ส่องแสงแรงไกล ก็เลยทิ้งดวงไฟส่องทาง เธอไม่กลัวอ้างว้างจึงจากฉันไป

กัดฟันฝืนใจทน เหตุผลเธอมี เจ็บคราวนี้จะยอมข่มใจ มองภาพเธอเดินหายไปจากสายตา