7.ROGMES LYRICS

 
Μονάχος στη πόλη, βαθιά νυχτωμένος
σκοπός και ελπίδα καμιά
συνήθειες χρόνων και κόπος χαμένος
αλήτης καιρός με χτυπά

Γυρίζω σα σβούρα, στο ίδιο σημείο
κραυγές ενοχής και θυμού
ακόμα κι' ο έρωτας μου φαίνετ' αστείος
επαίτης θεός του συρμού

Και μοιάζει η αλήθεια μου πελώριο ψέμα
σε τοίχο η φωνή μου χτυπά
ανοίγω τα μάτια, σηκώνω το βλέμμα
ξημέρωσε και έξω φυσά

Αμέτρητες πόρτες στη πλάτη μου κλείνουν
ρωγμές στο κορμί μου παντού
κι' εγώ ξενυχτάω, φουμάρω και πίνω
μ' αυτό το ρεφρέν του χαμού

Και μοιάζει η αλήθεια μου...

Ταξίδι πικρό σε άγνωστα μέρη
στους δρόμους του νου θα χαθώ
στροφή επιτόπου απλώνω το χέρι
χιονίζει τοπίο υγρό

Και μοιάζει η αλήθεια μου...