VASSILIS PAPAKONSTANTINOU KATI MENEI LYRICS

Ποιά μοίρα ποιά μάγισσα
ποιά αγάπη ποιός έρωτας
ποιό τύμπανο ποιά σάλπιγγα
ποιά Ιστορία και ποιά λυχνία.

Το τσιγάρο είναι βαρύ ο καφές με αναστολή
και να βρέχει
στο Αιγαίο είχες πεί αν μουσκέψει το φιλί
δεν αντέχει
η ομίχλη κάνει έφοδο η πλήξη ανακωχή
η ομπρέλα των αισθήσεων στα δύσκολα κλειστή
δοκιμάζονται οι άμυνες το εγώ απ'το εμείς πόσο απέχει.

Μή τρομάξει το παιδί απ'τα ύψη και το βάλει στα πόδια
στο Ιόνιο είχες πεί πως οι πύργοι θυσιάζουν τα πιόνια
σωπαίνει αυτός που κρίνεται κερνάει όποιος διψά
το χάσμα διευρύνεται όταν δε σε αφορά
φυγαδεύονται τα όνειρα δραπέτες κάτω απ'τα ίδια σεντόνια.

Ποιά μοίρα μας ξεπέταξε και σάπισε ο καρπός
ποιά μάγισσα βλαστήμαγε στη γέννα συνεχώς
ποιά αγάπη κληρονόμησε διχόνοια στη φυλή
ποιός έρωτας εκτόπισε το χώρια απ'το μαζί
ποιό τύμπανο αφιόνισε το βήμα του σκασμού
ποιά σάλπιγγα ακόνισε τα νύχια του θεριού
τί έθαψε η Ιστορία τους βαθιά κάτω από μας
πώς έσβησε η λυχνία σου και πιά δε με κοιτάς δε με κοιτάς...

Ώρα δύο και μισή αδιευκρίνιστη χημεία επεμβαίνει
στη Μεσόγειο είχες πεί πως σε βάφτισαν η Ωραία Κοιμωμένη
στο πλάϊ όπως έγερνες ξερή καλαμιά
ανέμιζες αρώματα ανταύγειες νερά
σε άγγιξα στον ύπνο σου κι'ανέβηκε ο σφυγμός
δικαίωμα στο όνειρο δικαίωμα στο φώς.

Όταν όλα είναι μαύρα κάποια σπίθα απ'το μηδέν ανασαίνει
όταν όλα είναι χαμένα μια φωνή απ'το πουθενά επιμένει
κάτι μένει κάτι μένει κάτι μένει κάτι μένει...........