CAHIT AKCA LYRICS

 
anadoluyum ben biliyormusun
utanırım utanırım fukarılıktan
ele güne karşı çıplak
üşür fidelerim
harmanım kesat
kardeşliğin çalışmanın beraberliğin
atom güllerinin katmer açtığı
şairlerin bilginlerin dünyalarında
kalmışım bir başıma
bir başıma ve uzak
biliyormusun
öyle yıkma kendini
öyle mahzun öyle garip
nerede olursan ol
içeride dışarıda
derste sırada
yürü üstüne üstüne
tükür yüzüne celladın
fırsatçının işbirlikçi hayının
dayan kitap ile
dayan iş ile
dayan tırnak ile diş ile
umut ile sevda ile düş ile
dayan rüsva etme beni
gör nasıl yeniden yaratılırım
namuslu genç ellerimle
kızlarım oğullarım var gelecekte
her biri vazgeçilmez cihan parçası
kaç bin yıllık hasretimin goncası
gözlerinden
gözlerinden öperim
bir umudum sende anlıyor musun


alnı yukarıda
kırmızı boyalar .... yürüyor
yürüyor adım adım
yürüyor ağır ağır
yürüyor
rüzgar deniz gibi köpürüyor
esiyor deniz rüzgar gibi
akıyor iki yandan
ışılar düşen yıldızlar gibi
sesler geliyor derinden
kalbin uzak sahillerinden
nereye gidiyorsun yavrum benim nereye
dön sevgilim
dön kardeşim
dön evimin erkeği
dön geriye
yürüyor o ıslıkla
kızgın bir ölüm marşı çalarak
yürüyor o
gövdesi bir gemi gibi yükselerek
alçalarak
yürüyor adım adım
yürüyor ağır ağır yürüyor
kim bilir belki bir daha
sokmayacak parmaklarını
dizi dibinde dikiş diken kardeşinin
sarı saçlarına
ve belki bir daha
altında yatıp
güneşe giden mehir bir yola
bakar gibi bakmayacak
gürgen ağaçlarına
yürüyor o yürüyor
açık geniş adımlarla arşınlıyor
yolları
ağır iki balyoz gibi
sallanıyor kolları
kıllı göğsü bir kalkan gibi kabarık
işitmiyor artık